Ποντιακά Ανέκδοτα. Όποιος δεν ξέρει να κλάψει, δεν μπορεί και να γελάσει.

Η μαθήτρια του τμήματος Δ1 Μαρία Παυλίνα Τασιοπούλου από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Θρακομακεδόνων μας ξεναγεί στα Ποντιακά Ανέκδοτα.

Συγκεκριμένα αναφέρει τις δύο ερμηνείες που θέλουν τους Πόντιους να χαίρουν αυτής της φήμης και πως ουσιαστικά λίγο ως πολύ αυτός ο δια κωμωδός δρόμος ήταν ο τρόπος και το μέσο που χρησιμοποίησαν ως λαός για να ξεπεράσουν, όχι όμως και να ξεχάσουν ή να σβήσουν από τις μνήμες τους την εξαθλίωση και τα δεινά που υπέστησαν κατά τους βίαιους διωγμούς τους από τις πατρίδες τους, αλλά να περάσουν - εμφυσήσουν στους απόγονους τους ότι παράλληλα πάνε και οι μνήμες που παραμείνουν ζωντανές στο πέρασμα των χρόνων και η ζωή που πάντα βρίσκει και τον δρόμο και τον τρόπο της.

Αυτές τις ιστορίες που διαδόθηκαν από στόμα σε στόμα, πολλές εκ των οποίων άκουσα από τον πατέρα μου Ευστάθιο Θ. Γρηγοριάδη τόλμησα να τις συλλέξω και να τις μεταφέρω στο χαρτί.